Iedere dag een beetje meer

Er was eens een jongen die een nieuw spelletje zocht dat hij op zijn telefoon kon spelen. Gewoon, voor op de WC of voor het slapen gaan. Dat hij niet de hele tijd op Facebook zou zitten. Iets zinvollers om te doen. Hij koos een match-three spel: een spel waar je symbolen op het scherm moet matchen om ze weg te spelen. Daar kreeg je energie voor die je kon gebruiken om wezens of toverspreuken op te roepen die de tegenstander konden verslaan.

Voor hij aan het spel kon beginnen moest hij eerst een personage kiezen om mee te spelen. Hij koos de tovenaar. Natuurlijk had hij nog niet zo veel te kiezen; de andere personages kostten allemaal geld. Dat had hij er niet voor over. Hij begon aan de training die het spel uitlegde. Al spelend verzamelde hij zogenaamde runen die hij kon gebruiken om zijn personage te verbeteren. De tovenaar was immers nog maar een beginner. Natuurlijk kon hij dat sneller doen, maar dat zou geld gaan kosten. Dat had hij er niet voor over.

Binnen het spel kon hij gratis meedoen aan toernooien. Zo kon hij meer runen winnen om nog sneller beter te worden! Ook kon hij zo nieuwe wezens en spreuken winnen voor zijn tovenaar. Of munten, die hij kon gebruiken om naast zijn tovenaar nog andere personages te rekruteren. Met elk hun eigen krachten, spreuken en wezens. Natuurlijk waren deze personages nog lang niet zo sterk als zijn tovenaar inmiddels was door het vele spelen. Nee, dat ging geld kosten. Dat had hij er niet voor over.

Iedere dag dat hij de app opende kreeg hij een leuke bonus, die gedurende de maand steeds substantiëler werd. Iedere 2 uur kon hij de app openen voor een gratis wezen of spreuk. Iedere dag kwam er wel weer een nieuw toernooi waar hij aan mee kon doen. Hoe meer toernooitjes hij speelde, hoe beter hij werd. Maar zijn collectie wilde niet zo vlotten. Zonder het door te hebben ging hij de app steeds vaker spelen, iedere dag een beetje meer.

Uiteindelijk wist hij precies hoe alles werkte. Zo wist hij ook dat je écht goede wezens en spreuken pas kon vrijspelen als je genoeg diamanten had gewonnen in toernooien. Daarmee kon je je namelijk plaatsen voor exclusieve toernooien. Diamanten waren een schaars goed. Maar met diamanten kon hij nóg beter worden. Natuurlijk waren diamanten ook voor geld te koop. Maar dat had hij er niet voor over. Of toch wel? Hij was nu zo dichtbij. Met alles dat hij won kon hij zorgen dat hij nóg meer kon winnen. Maar hoe zinvol was het nu eigenlijk? Op de WC, of voor het slapengaan, keek keek hij niet vaak meer op Facebook. Hij speelde nu zijn spelletje. Of hij deed dat in de pauzes op zijn werk, of net na het werk. Of tijdens het eten. Iedere dag een beetje meer. Maar waarvoor?

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s