Even ridder zijn

Laten we het eens níet hebben over voornemens. Want voornemens zijn hartstikke saai. Tenminste, om over te praten. Leuk, dat je meer wilt gaan sporten of gaat stoppen met roken. Echt, leuk voor je! Maar a) waarom moeten voornemens altijd wachten tot 1 januari, en b) er zijn weinig dingen in de wereld die minder interessant zijn dan jóuw voornemens, en c) waarschijnlijk ga je ze niet eens waarmaken.

Spellen, dáár ga ik het over hebben. Ik hou namelijk van spellen. Het werkwoord en het zelfstandig naamwoord. In plaats van pochen dat ik zonder te spieken weet hoe je ‘przewalskipaard’ moet spellen wil ik het over bordspellen hebben. Het soort dat je ‘s avonds na een koude winterdag op tafel legt. Het soort dat je samen met anderen speelt. Het soort dat ik ontzettend graag speel, maar te weinig doe.

Kijk. Ik houd van ‘dingen spelen’, van bordspellen tot videogames. Ik hou ervan om mezelf onder te dompelen in een andere wereld en die me eigen te maken. Ontdekken, meemaken, beleven. Een bordspel kan dat net zo goed als een game. De setting van een spel is niet meer dan de bakermat waarop jij je fantasie en inlevingsvermogen los kunt laten. Speel je dat je een ridder bent of vóel je je ook echt die ridder?

Spellen hebben me door de jaren heen veel geleerd. Dat je beter weet waar je heen gaat als je een doel voor ogen hebt, maar dat je daar nog niet zomaar bent. Over het belang van samenwerken en communiceren, zelfs met mensen die datzelfde doel voor ogen hebben en je later zullen dwarsbomen. Dat het goed is om de wereld eens door andere ogen te bekijken. Dat je soms wint en soms verliest, en dat dat prima is.

Spellen brengen mensen samen. Dat vind ik misschien nog wel het mooiste van alles. Dat je je vrienden weer ziet en dat je samen iets onderneemt. Spellen verbroederen. Games zullen dat nooit voor mij doen; het is een goed gespreksonderwerp, maar je doet het uiteindelijk alleen. Samen spelen gebeurt tegenwoordig veel vaker online dan op de bank. Oké, mijn vriendin helpt me af en toe met een puzzel als ik vast zit in een game. Maar echt samen gamen doe ik zelden. Om spellen te spelen zul je van je bank af moeten om spelers te ontmoeten. En dan ga je samen op avontuur.

Daar hou ik van. Maar ik doe het te weinig. Omdat er altijd wel iets is. Omdat we steeds minder tijd en steeds meer verantwoordelijkheden hebben. Omdat het makkelijker is om op de bank te hangen. Het is leuk om series met ridders te kijken, maar af en toe wil je er toch gewoon zelf eentje zijn? Dus misschien heb ik toch wel een voornemen: vaker spellen spelen. Want in dat opzicht zijn voornemens en spellen hetzelfde; je kunt er wel over blijven praten, maar je kunt het beter gewoon dóen.

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s