Freemium

Gratis is goed. Bij ons Nederlanders gaat er doorgaans een belletje rinkelen als iets gratis is. Je ziet het tijdens Hamsterweken, bij acties op Facebook, en prijsvragen waarvoor je soms zó veel moet doen dat het eigenlijk niet meer gratis is als je gaat omrekenen hoe veel tijd je ermee kwijt was.

Gratis. Dat zijn apps op je smartphone ook wel eens. Maar hoe gratis is gratis nu echt? Er zijn verschillende redenen waarom een app-bouwer de zijne gratis weggeeft. Als hij advertenties (ads) in zijn app heeft, is het de adverteerder die betaalt. Als de app tijdelijk gratis is heeft er ook al iemand voor betaald; vaak de App Store zelf, dus Apple of Google. Ook in-app aankopen kunnen een reden zijn om een app gratis aan te bieden, omdat er op andere gebieden geld verdiend wordt.

Freemium, zo wordt dat laatste genoemd – een combinatie van ‘free’ (gratis) en ‘premium’ (betaald). Gratis, maar toch niet. Heb je net een paar levels gespeeld in je spelletje, moet je bijbetalen voor nieuwe levels. Zijn je levens op, moet je wachten tot ze weer aangevuld zijn – tenzij je betaalt. Deze zogenaamde ‘micro-transacties’ worden in de volksmond ook wel eens ‘pay wall’ (betaalmuur) of ‘pay to win’ (betaal om te winnen) genoemd. Met andere woorden: je kunt dit spel wel spelen, maar als je er iets mee wilt bereiken, zul je moeten investeren. Zo werkt Fifa op (spel)computers tegenwoordig ook: je kunt hopen dat je een goede speler krijgt, maar door geld erin te pompen wordt die kans aanzienlijk groter. Ik heb ook wel eens een micro-transactie gedaan; het is namelijk knap vervelend als er ineens een Pokémon voor je neus staat die je nog niet hebt, en je Pokéballs zijn op.

Het komt er op neer dat gratis bijna nooit écht gratis is. Tenminste, dat is één manier om er tegenaan te kijken. Kun je als consument nu niet juist méér apps en games ‘proeven’ omdat het eerste deel gratis is, terwijl de rest achter een ‘pay wall’ zit? Of heb je nu juist minder dan vroeger, omdat je ineens moet bijbetalen? Is de wereld van de apps juist duurder geworden omdat er meer ‘gratis’ is? Uiteindelijk moet er geld verdiend worden; ontwikkelaars brengen een app niet voor niks uit. Ik denk dat we het freemium-model nog lang zullen blijven zien, want het werkt. Een gratis spelletje op je telefoon, wie wil dat nou niet? Voor je het zelf door hebt ben je verslaafd. Iedere keer dat je op de WC zit, of vlak voordat je gaat slapen, of in een moment dat je niet weet wat je moet doen, start je die app op. Dán hebben ze je. Één keertje betalen, zo erg is dat toch niet?

(Deze column verscheen oorspronkelijk in PC55 op woensdag 8 november 2017.)

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s